Een bezoek aan Le Bon Repos kan ook een gelegenheid zijn om een kleurrijke wijk te verkennen met een bijzonder rijk historisch erfgoed.

U kunt vanaf de Kapellemarkt een luswandeling maken door de wijk. Onderweg ontmoet u heel wat bezienswaardigheden. Bovendien kunt u aan uw bezoek een gastronomisch verlengstuk breien als u dat wenst. In de wijk vindt u immers tal van restaurants. U kunt de wijk volledig of gedeeltelijk bezoeken, naargelang de tijd waarover u beschikt.

Om praktische redenen start u de wandeling op de Kapellemarkt, tegenover Le Bon Repos. U neemt de Blaesstraat richting Oude Markt. De Blaesstraat, die parallel loopt met de Hoogstraat, werd in 1855 doorgetrokken op initiatief van schepen Blaes. Sinds enkele jaren hebben er zich tal van antiquairs en handelaars in curiosa gevestigd.

Vlak na Le Bon Repos neemt u het straatje dat afloopt naar rechts. U wandelt voorbij de Brigittinenkerk, die gebouwd werd in 1667, in Italiaans-Vlaamse stijl. In 1784 werd ze afgedankt, en in de loop van de eeuwen werd ze achtereenvolgens gebruikt als bewaringsgesticht voor krijgsgevangenen, verwarmde opvangruimte, school, bier- en houtwinkel, slagerij en zelfs balzaal. Sinds enkele jaren fungeert de voormalige kerk als cultureel centrum, in samenwerking met het Huis van Bellone. U mag de kapel niet verlaten zonder een blik te werpen op de spoorweginstallaties van de Noord-Zuidverbinding, die ingewijd werd in 1952. Op die manier kunnen de treinen de stad ondergronds doorkruisen tussen het Kapellestation en het Noordstation.

U hoeft maar even de breedte van de sporen en het aantal sporen te bekijken, en meteen wordt duidelijk welke schade dit project aan het stadsweefsel heeft aangericht. Honderden huizen moesten verdwijnen, en samen met hen ook een heleboel herinneringen.

Het station wordt vandaag "bezet" door de vzw Recyclart. Die probeert het, met behulp van Europese kredieten, te doen herwaarderen en de breuk te herstellen die sinds tientallen jaren tussen de verscheurde wijken is ontstaan. Via de Ons-Heerstraat komt u opnieuw in de Blaesstraat.

In de Sint-Gisleinsstraat nr. 40 vindt u een gebouw waarin een kleuterschool is ondergebracht die in 1895 ontworpen werd door Victor Horta. Bijna vlak daartegenover ligt de heel sobere gevel van de Berg van Barmhartigheid, die in 1923 de Openbare Kas van Lening werd. Achter die gevel gaat een heuse grot van Ali-Baba schuil. Verder in de straat ziet u het gebouw waarin de archieven van de stad Brussel zijn ondergebracht. Hier lag vroeger de zaak van Jules Waucquez. U keert nu terug naar de Blaesstraat.

Onderweg bemerkt u iets verder rechts (Kapucijnenstraat) een interessant muurfresco. Aan het volgende kruispunt, maar dit keer links, mag u vooral de Vossenstraat niet missen, een straat met de allures van een klein Montmartre.

Onze wandeling brengt ons naar het Vossenplein, ook wel Oude-Marktplein of Vlooienmarktplein genoemd. Vlooien, omdat hier sinds 1873 elke weekdag een vlooienmarkt wordt gehouden. Een paradijs voor snuffelaars.

Maak een ommetje via de Reebokstraat (rechts van de kerk), om het muurfresco van Bolly en Billy en de gevel van de "Baden van Brussel" te gaan bekijken.

We verlaten het plein niet zonder langs de oude Brandweerkazerne te passeren. De kazerne werd in 1863 gebouwd door architect Poelaert en in 1980 buiten gebruik gesteld. Sindsdien is het gebouw sterk gerenoveerd. Op de bovenverdiepingen zijn woningen ondergebracht, terwijl de vroegere garages als winkels zijn ingericht. Het portaal is dan weer omgevormd tot kunstgalerie.

Bij het verlaten van de kazerne blijft u op hetzelfde trottoir en neemt u de eerste straat links (Sistervatstraat). In die straat ligt een wijk met bescheiden woningen. Ze werd ontworpen door architect Hellemans en was in 1914 klaar. Ze werd in die tijd beschouwd als een "modelarbeiderswijk" en was een echt proefproject op het gebied van sociale huisvesting. Ze omvat 272 appartementen.

Steek de wijk over en neem één van de straten, waarvan de namen verwijzen naar ambachten. Ze lopen allemaal uit op de Pieremansstraat. In die straat slaat u linksaf en wandelt u tot aan de Hoogstraat.

De Hoogstraat is waarschijnlijk één van de oudste straten van de stad. Ze wordt immers al vermeld in de Gallo-Romeinse tijd. In het enorme bakstenen gebouw is het Sint-Pietersziekenhuis ondergebracht. Tevoren bevond zich hier een leprozenhuis. In dit enorme, in 1935 opgetrokken gebouw bevindt zich ook de OCMW-administratie. U kunt op aanvraag het OCMW-museum bezoeken, dat een heuse schat herbergt. De meeste tentoongestelde werken zijn afkomstig uit voormalige kloosters.

U kunt uiteraard verder wandelen naar rechts, richting Hallepoort, 250 meter verder. U moet dan wel een eindje terugkeren. De Hallepoort werd in 1870 ongelukkig gerestaureerd door architect Beyaert, die het voorzag van een dak en machicoulis. De Hallepoort is één van de belangrijkste toegangen tot de stad en dateert uit de tijd toen Brussel nog omgeven werd door de tweede omwalling. Het is ook de enige poort die is overgebleven van de tweede omwalling.

Iets verderop bemerkt u een monoliet in roze graniet (van 20 ton!), een kunstwerk van Manolo Paz dat geschonken werd door de regering van Galicië. Via de Hallepoortlaan komt u bij de Fontainashof (aan de linkerkant). Die werd aangelegd in 1860 op initiatief van schepen Fontainas, die ijverde voor de verbetering van het openbaar onderwijs. Oorspronkelijk was de Fontainashof uitsluitend bestemd als woonplaats van gepensioneerde gemeentelijke onderwijzers. Die kregen er een woning aangeboden, met hun anciënniteit als enig prerogatief.

Als u terugkeert naar de Hoogstraat, moet u vooral op de gevel van de school letten (op nr.255) met het standbeeld van Filips van Marnix, heer van Sint-Aldegonde.

Iets verder mag u het muurfresco niet missen dat geschilderd is op de puntgevel op de hoek van de Kapucijnenstraat. Op nr.207 prijkt de gevel van de voormalige bioscoop Rialto, als getuigenis van de glorietijd van deze cinema waar heel wat filmliefhebbers op afkwamen. Bekijk ook het portaal op nr.182. U komt nu op de Breughel de Oudesquare en hebt een interessant uitzicht op het Paleis van Justitie.

Op nummer 139 vindt men nog de prestigieuze ingang van de vroegere Jacqmotte-fabriek. Dankzij architect Jaspers werd dit complex op grote schaal gerenoveerd. Op dit ogenblik wordt het gebouw onder andere betrokken door de Bank Triodos, het bedrijf Donaldson, GV/Company en de architect M. Jaspers & Partners.

Op nr.132, op de hoek met de Rodepoortstraat, bevindt zich het huis waar in de 16de eeuw schilder Pieter Breughel woonde met zijn echtgenote Maria Coeke. Het gebouw is zwaar gerestaureerd (het is niet te bezoeken). Vergeet vooral geen kijkje te nemen in de Liedjesgang (Hoogstraat 116). Dit is één van de zeldzame nog bestaande steegjes in de Hoogstraat, terwijl die er in de vorige eeuw maar liefst 42 telde! Iets vóór de Kapellemarkt moet u beslist door de Kandelaarsstraat lopen (ter hoogte van de Hoogstraat 20). Dit zeer oude straatje - het wordt al vermeld in 1349 - lijkt wel naar Montmartre te leiden. Via de Kandelaarsstraat bereikt u de Minimenstraat en de Zavel.

Nadat u de Kapellemarkt bent overgestoken, wandelt u verder richting Keizerslaan (uiterst rechts). Na een honderdtal meter bemerkt u de Anneessenstoren, een overblijfsel van de eerste verdedigingsgordel. U keert nu terug naar de Kapellemarkt.

Een bezoek aan de kerk, die tegenover onze zaak ligt, is een echte must. Ze valt duidelijk op in het stadsbeeld door haar originele klokkentoren, die in 1708 ontworpen werd door Pastorana. De kerk werd gebouwd vanaf 1134, buiten de eerste omwalling, in opdracht van Godfried I, hertog van Brabant. Die bood de monniken van de abdij van Het Heilig Graf van Kamerijk een kapel aan. In 1210 werd de kerk de tweede parochie van Brussel. In 1405 verwoestte een zware brand niet alleen de kerk, maar ook 2.400 huizen in de wijk. In de 16de eeuw werd het grote schip gebouwd. In 1569 werd schilder Pieter Breughel er begraven. Vooral de grafmonumenten van Frans Anneessens, de hertog van Croy, de familie Spinola en de Heilige Bonifatius zijn de moeite waard. De kerk herbergt echter nog heel wat andere bezienswaardigheden, zoals de Maagd van de Eenzaamheid, een prachtige Drievuldigheid (uit de 15de eeuw), doopvonten (1475), de schitterende preekstoel van Plumier (1721) en het grote orgel. U kunt op aanvraag ook de Sacristie bezoeken (subliem paneelwerk).

Van 1989 tot 1996 werd de kerk sterk gerestaureerd onder leiding van architect Marcel Mignot. Het is een verfijnde kerk met een uitstekende akoestiek, en er worden dan ook het hele jaar door concerten georganiseerd (info: 02 513 53 48). Ziezo, de wandeling zit erop, u bent weer aan uw vertrekpunt.