[ au bon repos - Maison Dekock, depuis 1898 ]



	In 1898 vestigen Louise en Guillaume Dekock zich op de Kapellemarkt, precies op de plaats waar zich honderd jaar later de hoofdingang van onze zaak bevindt. In die tijd had de winkel slechts enkele uitstalramen. De zaak wordt "Au Grand Mouton Blanc" gedoopt en is niet alleen gespecialiseerd in "Engelse bedden", maar ook in "de verkoop en aankoop van nieuwe en tweedehandsmeubels". Algauw raakt ze ook buiten de wijk bekend. Na de Eerste Wereldoorlog worden twee van hun kinderen, François en Gabriel, aangestoken door het handelsvirus. François betrekt de winkel op de Kapellemarkt, terwijl Gabriel zich in 1919 vestigt in de Blaesstraat nr.12, waar hij "Au Bon Repos" opent.

	Lang vóór 1940 verwerft "Au Bon Repos" een stevige reputatie als handel in beddengoed. In het achtergebouw worden matrassen uitgeklopt, achter de toonbank worden wol, haar, kapok en zelfs zeegras verkocht.


	De in 40 opgeëiste vrachtwagen keert nooit meer terug. Vandaar dat Gabriel een "voorrangsrecht" krijgt om zich een vervoermiddel aan te schaffen. Hij koopt bij Plasman een Ford-vrachtwagen met een V8-motor, voor de som van 131.471 BEF. De benzine kost op dat ogenblik 4 frank per liter.

	Wanneer François in 1948 overlijdt, wil Gabriel beide huizen doen samensmelten tot één zaak. Ook al liggen de winkel op de Kapellemarkt en die in de Blaesstraat nog altijd enkele tientallen meter van elkaar. Onder impuls van zijn zoon Roger en zijn vrouw Christiane wordt de zaak algauw omgevormd tot een heuse kleine onderneming.

	Op 20 juli 1956 wordt Le Bon Repos een bvba. Op 20 september 1957 opent de heer Lucien Cooremans, de toenmalige burgemeester van Brussel, plechtig de eerste grote werken. Meteen het begin van een lange reeks werkzaamheden. Het resultaat is, dat Le Bon Repos enkele decennia later over bijzonder uitgebreide verkoopruimten beschikt in het centrum van de stad.


	Zoals verwacht, trekt de Wereldtentoonstelling heel wat bezoekers aan, en die moeten allemaal onderdak vinden. De vouwbedden gaan als zoete broodjes de deur uit, en de "Night & Day" slaapbanken zijn niet meer te tellen. Ze worden zowat overal in de stad geleverd.

	Roger zorgt voor de nodige reclameborden. Hij bedenkt ook de schitterende slogan: "De grootste van de kleine winkels", een formule die hij al heel vlug verandert in "De kleinste van de grote winkels". Een knipoog naar een chanson van Gilbert Bécaud dat hem altijd is bijgebleven en dat hij neuriet aan al wie het horen wil. De tekst luidt als volgt: "Ik heb gedroomd van een grote, grote, grote winkel, even uitgestrekt als de aarde." En hij voegt de daad bij het woord, want hij richt een speciale afdeling op voor de verkoop van stoffen per meter.

		Op 8 mei 1965 tekent L. Cooremans, burgemeester van Brussel, het gulden boek.
	De fusie tussen de winkels op de Kapellemarkt en de Blaesstraat is een feit. Stilaan groeit het idee om de zaak om te bouwen tot warenhuis. Er worden verschillende afdelingen opgericht, waaronder een afdeling die volledig gewijd is aan meubels.


	Als antwoord op de mobiliteitsproblemen die de stad dan al kent, koopt de onderneming een groot magazijn op in Waterloo. Vanaf dan beschikt de onderneming over een heus instrumentarium en is ze klaar om nieuwe uitdagingen aan te gaan. In datzelfde jaar verschijnt het eerste "logo", meteen de aanzet tot een communicatieplan om nieuwe markten te veroveren. Om haar middelen te kunnen uitbreiden, wordt de zaak op 10 april 1971 omgevormd tot naamloze vennootschap. In datzelfde jaar wordt een nieuwe belangrijke stap gezet. Een groot deel van het gebouw in de Blaesstraat wordt afgebroken, en de heropbouw wordt toevertrouwd aan architect Polak.

	Op 8 december 1972 wordt het nieuwe complex ingewijd. Het beslaat ongeveer 12.000 m² en omvat zes verdiepingen. Je vindt er zowat alles voor binnenhuisinrichting, behalve keuken- en badkamerinrichting. Helaas overlijdt Roger op 16 april 1973. Zijn vrouw Christiane neemt samen met haar twee zonen, Robert en Bernard, en hun beide echtgenotes, de fakkel over. De onderneming wil haar communicatie verbeteren en vooral een bevoorrechte band smeden met haar klanten. Daarom publiceert ze het eerste nummer van het "Bon Repos News". Dit driemaandelijkse tijdschrift wil zich duidelijk onderscheiden van alle andere reclamecatalogussen van de concurrentie. Zo is de inhoud redactioneel opgevat en worden de artikelen op een objectieve manier voorgesteld aan de klant.

	In 1985 richt Le Bon Repos een nieuwe afdeling op. Voortaan kunnen de klanten onmiddellijk over de verschillende onderdelen beschikken van de Now-collectie, die afkomstig is uit de ateliers van de firma hülsta. Bovendien kunnen ze die zelf monteren.


	Op 13 mei 1998 opent Z.K.H. prins Laurent van België plechtig de gala-avond ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van ons Huis. Ook de heer François-Xavier de Donnea, burgemeester van Brussel, en de heer Charles Picqué, de toenmalige minister-president van het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest, wonen de viering bij. Naar aanleiding van deze feestelijke gebeurtenis wordt een tentoonstelling geopend die een overzicht schetst van de geschiedenis van de onderneming en de wijk. De tentoonstelling is zo'n succes dat ze met verschillende maanden verlengd wordt. Eind 1999 wordt het millennium afgesloten met twee originele initiatieven. Kort vóór 4 december, de dag waarop Z.K.H. prins Filip van België in het huwelijk treedt met mejuffrouw Mathilde d'Udekem d'Acoz, krijgt het bedrijf van het Paleis de toestemming om aan de gevel op de Kapellemarkt een reuzenfoto te hangen van het toekomstige echtpaar. Dit initiatief is de start van een heuse public relations-campagne. Le Bon Repos krijgt bezoek van tal van Belgische en buitenlandse tv-zenders, en in de meeste Belgische kranten verschijnen diverse artikelen. In het weekend van 18 en 19 december maakt de Kerstman voor de eerste keer zijn opwachting in Le Bon Repos. Hij deelt ongeveer 500 knuffels uit aan de kinderen die hem komen bezoeken, in een speciaal voor de gelegenheid opgericht droomdecor. En last but not least blijkt 1999 een echt recordjaar. Le Bon Repos haalt immers de hoogste omzet ooit. Kwestie van onder het gunstigste gesternte het nieuwe millennium binnen te treden.